จังหวัดสุพรรณบุรี
สถานที่ท่องเที่ยวจังหวัดสุพรรณบุรีโรงแรม ที่พัก รีสอร์ท จังหวัดสุพรรณบุรีร้านอาหารในจังหวัดสุพรรณบุรีรวมแผนที่จังหวัดสุพรรณบุรีการเดินทางสู่จังหวัดสุพรรณบุรีเรื่องอื่นๆที่น่าสนใจในจังหวัดสุพรรณบุรีรวมภาพถ่ายจังหวัดสุพรรณบุรี
นิทานเมืองสุพรรณ
ท่าตาจวง
  
กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว มีชายคนหนึ่งนามว่า ตาจวง อาศัยอยู่เมืองอยุธยา มีวิชาแปลงตนเวทย์มนต์และคงกระพันชาตรี มีเมียสองคน ชื่อนางอรุณเมียหลาง และนางสุวรรณ เมียน้อย อยู่มาจนนางทั้งสองตั้งท้อง นางอรุณเมียหลวงแพ้ท้องอยากกินลูกสมอ ในละแวกที่ทั้งสามอยู่หามีต้นสมอไม่ ด้วยความรักเมียตาจวงจึงพาเมียทั้งสองเดินทางเข้าป่ามายังเขตเมืองสุพรรณ เมื่อเก็บลูกสมอได้แล้วก็เดินทางกลับอยุธยา แต่ระหว่างทางเกิดพายุฝนฟ้าคะนอง ทั้งสามวิ่งหลบฝนจนมาถึงคลองระกำ ซึ่งมีน้ำป่าใหลหลากไม่สามารถข้ามได้ ตาจวงจึงบอกกับเมียทั้งสองว่า เดี๋ยวพี่จะแปลงร่างเป็นจระเข้ นอนขวางคลองไว้เมื่อนางอรุณข้ามไปถึงอีกฝากหนึ่งก็ให้นางสุวรรณข้ามตามไป แล้วเอาน้ำมนต์ที่แกทำขึ้น ราดบนหัวจระเข้ ร่างก็จะกลับมาเหมือนเดิม ครั้นนางอรุณซึ่งถือขันน้ำมนต์ข้ามไปถึงอีกฝากหนึ่ง เหลือบเห็นดวงตาของจระเข้ใหญ่ เกิดความกลัวทำขันน้ำมนต์ตกลงพื้น จระเข้ตาจวงก็ไม่สามารถคืนร่างเป็นคนได้ แต่ด้วยความรักเมียทั้งสอง จระเข้ตาจวงจึงขุดถ้ำอยู่ริมสองฝังคลองนั้น ส่วนเมียทั้งสองก็อาศัยอยู่คนละฝากคลอง มีลูกมีหลานสืบเชื้อสายมาจนถึงทุกวันนี้
   เป็นเรื่องเล่าโดยมีสถานที่อยู่ในเขตอำเภอสามชุก ใกล้ๆกับวัดวังหิน

ท่าตาจวง


   โบราณกาลนานมากะทาชาย   มีชื่อนายจวงอยู่ใกล้ภูผา

ในเขตแคว้นแดนสุดอยุธยา   มีวิชาแปลงตนเวทย์มนต์ปวง

คงกะพันชาตรีมีเมียสอง   นวลน้องนาม อรุณ เป็นเมียหลวง

นางสุวรรณ นั้นเป็นรองไม่ข้องทรวง ไม่หึงหวงระหองระแหงแก่งแย่งกัน

อยู่กันมาจนกระทั่งนางทั้งสอง เริ่มตั้งท้องมองรู้ทั้งนั้น

จึงตาจวงสามีดีใจครัน ถนอมขวัญภรรยาร่าเริงกระไร

วันหนึ่งนางอรุณว้าวุ่นมาก เกิดเปรี้ยวปากอยากสอจึงขอให้

ตาจวงหามาให้ตัวผัวจนใจ ไม่มีในแดนตนสักต้นเดียว

จึงตกลงปลงใจกันไปป่า เพื่อเสาะหาสิ่งประสงค์ในดงเปลี่ยว

ทั้งสามข้ามอยุธยาต่างมาเที่ยว สู่ไพรเขียวเขตแคว้นแดนสุพรรณ

ยิ่งดั้นด้นค้นไปยิ่งไกลเขต ภูมิประเทศยิ่งมองสยองขวัญ

ตาจวงใจไม่กลัวเพราะตัวนั้น วิชาดีด้นดั้นพากันไป

เก็บสมอห่อผ้าขาวม้าแบก ค่อยค่อยแหวกแนวพงผ่านดงไผ่

พอดีมีเมฆลุ้มชอุ่มใน นภาลัยสว่างแลบปลาบแปลบครัน

บัดเดี๋ยวฝนหล่นพรูสู่ไพรสณฑ์ ทั้งสามคนวิ่งหนีขมีขมัน

ส่วนตาจวงล่วงหน้านำมาพลัน หลงเขตขัณฑ์คืนจุดอยุธยา

วิ่งมะงุมมะงาหรามากลางฝน กระทั่งดล ลองระกำ มีน้ำป่า

ไหลหลากหลามไม่อาจข้ามฝั่งคงคา ทั้งสามยืนประชิดติดคลองครวญ

แม้ข้ามฝั่งโน้นได้คงไกล้เขา กลับเขตเราเฒ่าคิดแล้วจิตหวน

คะนึงถึงคาถามนต์ตรามวล ก็เห็นถ้วนถ่องวิถีจะคลี่คลาย

ท่องคาถาแปลงกายให้ร่างนี้ เป็นกุมภีล์ขวางคลองของง่ายง่าย

ให้เมียสองท่องข้ามตามสบาย แล้วจึงนายจวงทำน้ำมนต์พลัน

ส่งขันน้ำมนต์ให้เมียใหญ่ถือ จงประคองสองมือถือให้มั่น

แม้น้องใต่ไปถึงฝั่งสมหวังครัน คอยสุวรรณมันจะข้ามตามติดไป

ถ้าสองน้องข้ามน้ำสำเร็จแล้ว ขอน้องแก้วเร็วพลันเอาขันใส่

น้ำมนต์สาดราดหัวตัวพี่ไซร้ พี่จะได้คืนกายกลายเป็นคน

ว่าพลางท่องทางบ่นพระมนต์ขลัง เกิดพลังร้อนรุ่มทุกขุมขน

ร่อนถลาลงว่ายในสายชล บังเกิดผลเป็นกุมภีล์ที่ใหญ่ครัน

ขุนตะเข้เหหัวหาตลิ่ง เกยหัวอิงฝั่งคลองมองแล้วพรั่น

หางทอดมาอีกฝั่งขวางคลองพลัน อัศจรรย์หนักหนากุมภาจวง

นางอรุณมือถือขันน้ำมนต์ เดิมนาบนหลังจระเข้หลวง

ขึ้นถึงฝั่งงกงันประหวั่นทรวง เหลือบเห็นดวงตาตะเข้หันเหมา

นางหวีดร้องก้องเสียงแล้วเหวี่ยงขัน น้ำมนต์นั้นหกลงที่ตรงหน้า

โอ้ตาจวงดวงชีวิตอานิจจา เป็นกุมภาลอยทะมึนไม่คืนกาย

นางสุวรรณนั้นนั่งอยู่ฝั่งหนึ่ง ตกตะลึงทรวงแทบแยกแหลกสลาย

ส่วนข้างนางอรุณแสนวุ่นวาย เหมือนผัวตายจากกันแต่นั้นมา

ทั้งสองนางสร้างกระท่อมแต่หย่อมนั้น มีคลองคั่นโฉมฉายฝั่งซ้ายขวา

จระเข้ตาจวงห่วงภรรยา ขุดอู่ขวาซ้ายสถิตเนาชิดนาง

ตะเข้จวงห่วงคอยขึ้นลอยล่อง ให้นวลน้องสองคนยลห่างห่าง

ปลอบกำสรดปลดเศร้าให้เบาบาง ทั้งสามต่างห่าวหาอาลัยกัน

เห็นหน้ากันมาตลอดจนคลอดบุตร เป็นบุรุษทั้งคู่ดูคมสัน

ต่างอุ้มบุตรตนมาชูให้ดูพลัน กุมภาพลันปลื้มเปรมอิ่มเอมใจ

อยู่มาพลันวันหนึ่งจึงอุบัติ พายุจัดพัดมาจากป่าใกล้

คลองระกำคล่ำคลื่นโครมครืนไป ตะเข้ใหญ่อาศัยอยู่อู่ทรุดพัง

ด้วยโคลนดินหินทรายทลายปิด ปากถ้ำมิดมืดธารท่วมพล่านพลั่ง

ตะเข้จวงทะลวงขุดไม่หยุดยั้ง ต้องหมดหวังสั่งเมียสูญเสียชนม์

ส่วนสองนางต่างก็รู้ว่าผู้ผัว ต้องเสียตัวแตกดับดินทับป่น

นับแต่นี้ต่อไปมิได้ยล ผัวลอยยลค่ำเช้าเศร้าอุรา

แถวถิ่นคลองสองอู่อยู่ตรงนั้น อาเพศพลันพังทลายทั้งซ้ายขวา

ทั้งดินทรายทรุดจมถมธารา กลายเป็นท่าทางเดินตื้นเขินครัน

ผู้คนขนสินค้าไปมาสู่ แถวถิ่นอู่ทำทะเลตะเข้นั้น

คิดคะนึงถึงเรื่องต่อเนื่องกัน เรียกถิ่นนั้นกันว่า ท่าตาจวง

ส่วนสองนางต่างทำมาค้าขายอยู่ แถวถิ่นอู่ตะเข้นานจนกาลล่วง

มีลูกหลานว่านเครือสืบเชื้อปวง ทั้งน้อยหลวงมากหลายสืบสายมา

แนวทำนองของตะเข้เล่ห์เรื่องนี้ ปรากฏมีเรื่องแต่งหลายแหล่งว่า

วังตาเพชร เกล็ดทาง บางปลาม้า ทางสามชุกเรียกกันมา ท่าตาจวง

เมื่อใคร่ครวญประมวลเหตุสังเกตเรื่อง น่าจะเนื่องจากสุพรรณนั้นใหญ่หลวง

มีจระเข้หลายทั้งปลาปวง ปราชญ์จึงหน่วงนำสาเหตุเข้าเขตตน

ฉะนั้นนั่งฟังเล่าเป็นเค้าเถิด เรื่องกำเนิดนิทานนี้มักมีผล

ฟังเพลินเพลินเกินเลยอย่าเอ่ยจน จบยุบลแล้วเชิญคิดพินิจเอา

 

.............จบแล้วจร้า.............

" นิทานย่านสุพรรณ "
โดย สุภร ผลชีวิน ผู้ตรวจการสหกรณ์ สุพรรณบุรี (ปี 2522 - 2526)
 

กลับไปหน้า รวม ตำนาน-นิทาน เมืองสุพรรณ


 

รวม ตำนาน-นิทาน
เมืองสุพรรณ

ขุนช้าง-ขุนแผน
ท่าตาจวง
กำมะเชียร
นิทานบ้านเก้าห้อง
สองพี่น้อง บางแม่หม้าย
บ้านยุ้งทลาย
นิทานบ้านสามชุก
ย่างนกเขา-กับห่าเมืองอู่ทอง
นิทานกระเหรี่ยงตะเพินคี่
ต้นตาลน้อยกว่าเมืองเพชรบุรี
วังตาเพชร
ลายเพชร-พลายบัว
บ้านพลูหลวง
วัดสำปะซิว
เขาชานหมาก
บ้านทึง







 


Last modified: 15/08/14
Copy  Right © 2545

จังหวัดสุพรรณบุรี | สถานที่ท่องเที่ยว | ที่พัก-รีสอร์ท | ร้านอาหาร แผนที่ | การเดินทาง | Other | Suphan Gallery